De persoonlijkheid van de mens is geen vast gegeven, maar blijft altijd in ontwikkeling. Dit proces van persoonlijkheidsvorming verloopt niet altijd ongestoord. Voorbeelden hiervan zijn: een problematische opvoeding, echtscheiding van ouders, sexueel geweld of het plotseling overlijden van mensen uit de directe omgeving.

Als reactie op deze pijnlijke gebeurtenissen maken mensen vaak (onbewuste) keuzes om zich te kunnen handhaven in deze situatie. Scheefgroei in hun persoonlijkheidsontwikkeling kan hiervan het gevolg zijn. Vaak is het een complex geheel van factoren wat de oorzaak is van een vastlopen. Gevoelens van onzekerheid, falen, eenzaamheid of depressie kunnen het gevolg zijn; beslissingen die het verleden zijn genomen uit zelfbescherming, kunnen een belemmering gaan vormen in relaties. Dit is echter geen onomkeerbare situatie. Mensen kunnen veranderen, wonden kunnen genezen.